Komunikaty o sprawach

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej Prezesa UOKiK w sprawie dotyczącej wykorzystywania przewagi kontraktowej wskazując, że określony sposób ukształtowania relacji między podmiotami gospodarczymi tworzącymi grupę kapitałową nie stanowi sam z siebie nieuczciwego wykorzystywania przewagi kontraktowej uzasadniającej nałożenie sankcji finansowych na przedsiębiorcę.

Sąd Najwyższy uznał, że m.st. Warszawa było uprawnione do głosowania nad uchwałami wspólnoty mieszkaniowej, ponieważ przed ich podjęciem skutecznie przejęło zarząd udziałem w nieruchomości na podstawie decyzji Komisji reprywatyzacyjnej.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego wydany w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa o ustalenie, że określona przez pozwanego stawka opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nie była zasadna.

​Postanowienie w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego od orzekania na kanwie wyroku TSUE z dnia 16 lipca 2026 r.

Postanowieniem z 15 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy, na skutek zażalenia skarżącego, uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.

​Postanowieniem z 19 grudnia 2025 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi powoda (osoby fizycznej) o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie, oddalającego apelację skarżącego od wyroku Sądu pierwszej instancji w sprawie o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie. W tym samym postanowieniu orzeczono o kosztach postępowania, zasądzając je od skarżącego na rzecz pozwanego.

Sąd Najwyższy 20 maja 2026 r. w sprawie II CSKP 950/23 rozstrzygnął problem dotyczący terminu przedawnienia roszczeń z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości gminnych.

W wyroku z 15 stycznia 2026 r., II CSKP 1062/23, Sąd Najwyższy wypowiedział się m.in. w kwestii stosowania art. 1171 § 1 i 2 k.c. w tzw. sprawach frankowych. Przedmiotem sprawy były roszczenia konsumentów związane z zawarciem przez nich z bankiem umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej (franka szwajcarskiego), która okazała się nie wiązać stron w całości z uwagi na zawarte w niej postanowienia niedozwolone. Konsumenci dochodzili w sprawie m.in. zwrotu kwot świadczonych na rzecz banku jako raty kredytu.

W dniu 24 czerwca 2026 r., III CZP 8/26, na skutek wniosku Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Cywilnej o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, skład całej Izby Cywilnej podjął uchwałę: Postanowienie umowy lub wzorca umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej albo denominowanego w walucie obcej, określające sposób wyznaczania kursu waluty na podstawie średniego kursu tej waluty ustalanego przez Narodowy Bank Polski korygowanego o marżę banku, podlega ocenie co do abuzywności (art. 3851 § 1 k.c.) wyłącznie jako całość.

​Wyrokiem z 19 marca 2026 r., Sąd Najwyższy po raz kolejny uchylił uchwałę Krajowej Rady Sądownictwa niewyrażającą zgody na dalsze zajmowanie stanowiska przez sędziego osiągającego wiek uprawniający do przejścia w stan spoczynku i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.